Lidmaatschap AutismeFonds Info&advies Aanmelden zoek&vind 030-2299800
Wel of niet over autisme vertellen

Wat vertel je leerkrachten en klasgenoten?

“Mijn kind heeft samen met zijn buddy voor de klas verteld over autisme, dat hielp wel.”

“Leerkrachten nemen lastig gedrag van leerlingen vaak ten onrechte persoonlijk op.”

“Luister naar de ouders. Zij hebben het meest complete beeld van het kind.”

Iedere ouder maakt hierin eigen afwegingen, maar veel ouders van kinderen met autisme zijn het erover eens dat openheid over autisme uiteindelijk vaak het beste is: want alleen dan kan je kind de ondersteuning krijgen die het nodig heeft. Goede ondersteuning is maatwerk en hiervoor is informatie van de ouders essentieel.

Overweeg je het autisme van je kind niet te melden, bedenk dan dat het vroeg of laat waarschijnlijk een ander ‘label’ zal krijgen dat mogelijk minder gunstig is. Leerkrachten of leraren kunnen de oorzaak van eventuele problemen bijvoorbeeld gaan zoeken in ‘onwil’ en ‘ongeïnteresseerdheid’. En medeleerlingen kunnen de conclusie gaan trekken dat jouw kind niet alleen ‘raar’ is, maar ook ‘onaardig’. 

Bij kinderen zonder een zogeheten ontwikkelingsperspectief, hoeft aanvullende informatie over de diagnose en eventuele behandelingen en onderzoeken vaak pas te worden overhandigd nadat het kind officieel is aangenomen.

In de praktijk vragen scholen er echter regelmatig vooraf naar. Denk dan goed na of je dit wel wilt; overleg eventueel met een juridisch adviseur. Informatie over de aandoening van je kind is privacygevoelig, houdt hier daarom zoveel mogelijk zelf de regie over.

 

 

Tips 

  • Vraag aan onderzoekers of ze een samenvatting van de belangrijkste (en voor school relevante) conclusies uit onderzoeks- en testrapporten willen maken.
  • Leg altijd vast wie de informatie mag inzien 
  • Leg ook vast of je wel of geen toestemming geeft voor de overdracht van de informatie aan een vervolgschool.

Leerkrachten hebben veel leerlingen die ‘iets’ hebben, jouw kind is niet de enige.

Veel ouders maken een ‘gebruiksaanwijzing’ van hun kind. Die kan het beste zo concreet en compact mogelijk zijn; daarmee vergroot je de kans dat leerkrachten de tekst daadwerkelijk lezen.

Geef aan welke situaties voor jouw kind moeilijk zijn en op welke manier het dan het beste kan worden geholpen, bijvoorbeeld door het gebruik van een ‘herriefoon’ of mp3-speler als het in de klas erg onrustig is.

Veel ouders twijfelen of ze de klas van hun kind zullen inlichten over de diagnose. Volgens Ginette Wieken, moeder van twee kinderen met autisme én begeleider van autistische leerlingen op een middelbare school, is dat altijd aan te raden, liefst al in de eerste of tweede week van het schooljaar. Ze schrijft in haar boek Schoolgids Autisme: “Wanneer je openheid van zaken creëert, geeft dat je kind de boodschap mee dat autisme niet iets is om je voor te schamen en het helpt klasgenoten te begrijpen dat er een onherroepelijke oorzaak is voor het anders-zijn van je kind.”

Tip:

Op Autismewegwijzer.nl vind je een handige communicatiehulp voor leerlingen en links naar spreekbeurtpakketten, waarmee je je klasgenoten kunt informeren over autisme.