‘Mijn grote wens is dat ouders signalen van autisme sneller kunnen herkennen’
Iris Beerends is de moeder van Teun (7, autisme en een verstandelijke beperking). Toen Teun 1 jaar en 7 maanden oud was kreeg hij de diagnose autisme. ‘Mijn grote wens is dat ouders signalen van autisme sneller kunnen herkennen zodat ze ook eerder rekening kunnen houden met de behoeften van hun kind.’
‘Al meteen na de geboorte had ik het gevoel dat er iets aan de hand was met Teun; dingen verliepen gewoon duidelijk anders dan bij mijn twee oudere kinderen. Hij sliep heel slecht en werd alleen rustig als ik hem voortdurend wiegde. Altijd hing hij in een draagzaak op mijn buik, ook tijdens de afwas.
Toen hij met acht maanden naar de crèche ging, viel mij ook daar het verschil met de andere kinderen meteen op. Teun lachte weinig, had weinig expressie in zijn gezicht, fladderde met zijn armen, stopte alles in zijn mond, was overgevoelig voor geluid en zonderde zichzelf standaard af van de groep.
Uiteindelijk kwam ik terecht bij een gespecialiseerd centrum waar de diagnose autisme werd gesteld. Teun was op dat moment 1 jaar en 7 maanden oud – hij was de jongste die ze bij dat centrum ooit de diagnose hadden gegeven.
Alert blijven
Op dit moment werkt Teun op zijn kinderdagcentrum op ons verzoek aan schoolse werkjes met het interventie-programma TEACCH*. Hiermee ontwikkelt hij zichzelf gelukkig heel goed. Sinds kort verrast hij ons door plotseling een nieuw woord uit te spreken, zoals laatst het woord ‘appelboom’. Ook herkent hij steeds meer letters die hij ook kan uitspreken.
Als ouders moet je zelf echt heel erg alert zijn of datgene wat je kind krijgt aangeboden ook goed past bij zijn ontwikkelingsniveau. Als wij niet hadden aangedrongen op het TEACCH-programma, had hij op het kinderdagcentrum alleen maar gespeeld.
Mijn grote wens is dat ouders signalen van autisme sneller kunnen herkennen zodat ze ook eerder rekening kunnen houden met de behoeften van hun kind. Mijn middelste zoon Cas (9) kreeg pas in groep 3 van de basisschool de diagnose PDD-NOS en ADHD. Vanaf dat moment wist ik dat hij heel veel duidelijkheid en structuur nodig heeft, dat ik concreet moet zijn en géén vage woorden meer moet gebruiken als ‘straks’ of ‘binnenkort’. Het resultaat is dat hij nu altijd precies weet waar hij aan toe is en mij niet langer zes keer dezelfde vraag hoeft te stellen. Ik zou tegen alle ouders die het gevoel hebben dat er iets niet klopt willen zeggen: kom in actie, je verliest er niks mee!’
Foto: Joris den Blaauwen
*Treatment and Education of Autistic and related Communication Handicapped Children. Interventieprogramma gericht op de individuele vaardigheden, interesses en behoeften van kinderen met autisme. Visualisering, structuur en voorspelbaarheid staan centraal.
Deel dit bericht