"Sinds ik weet dat ik vrouw ben, leef ik!"
Ben ik man? Ben ik vrouw? Of ben ik geen van beiden? Iedereen gaat op zijn/haar/hun manier om met deze vragen.
Maria Bijwaard (51) heeft autisme, is trans vrouw (‘twee woorden, want we zijn geen nieuwe diersoort!’) en is sinds 2020 bezig met de transitie.
Na een lange zoektocht ontdekte ik op mijn 47e definitief dat ik vrouw ben en geen man. Sindsdien leef ik ook als vrouw. Wat ik voorheen ervaarde, was niet zomaar mijn vrouwelijke kant. Dat was de vrouw die ik eigenlijk al vanaf de geboorte ben. Die mannelijke kant is meer een personage geweest. (Maar voor dat acteerwerk zal ik wel geen Oscar krijgen!)
Mijn ouders hebben nooit signalen opgepikt, maar daar was de tijd ook naar. We wisten van niks. Dus toen ik als kind tegen mijn moeder zei: ‘Dat rotding, dat zit alleen maar in de weg,’ dacht mijn moeder: ‘Ja, jongen, leer er maar mee leven, hij zit er nu eenmaal.’
Mijn autisme heeft vooral mijn contact met anderen bemoeilijkt. Jongens doen anders, hebben een andere belevingswereld, spreken een andere taal dan meisjes. Iemand met autisme maakt minder makkelijk contact en moet veel afkijken bij anderen. Maar als je meer in jezelf bent, kun je weinig afkijken.
In 2014 ben ik bij een visagiste geweest en die heeft mij omgetoverd tot een prachtige vrouw. Ik zag echt een vrouw en niet een man in vrouwenkleren met make-up. Mijn oudste zusje vertelde mij jaren later wat zij toen al dacht: ‘Dat is niet jouw vrouwelijke kant; dat is wie jij werkelijk bent. Maar dat moet je alleen nog zelf ontdekken.’ In 2020 wist ik definitief dat ik een vrouw ben. Ik ben toen snel begonnen met mijn sociale transitie en heb vorig jaar ook mijn geboorteakte laten corrigeren. In november 2023 heb ik een intake gehad bij een kliniek en sinds maart 2024 ben ik aan de hormonen. Als alles naar verwachting gaat, zal ergens eind van het jaar de grote operatie plaatsvinden. Sinds ik weet dat ik vrouw ben, leef ik. En ben ik niet meer aan het overleven. ‘Jij staat nu open,’ zeggen mensen om me heen. Voorheen was ik een stil persoon. Nu kunnen ze een leuk gesprek met me voeren.
Er zijn boeken over mensen die transgender zijn en boeken over mensen die autistisch zijn. Bij mij komt dat samen. Dus schrijf ik nu een boek over mijn levensverhaal. Ik heb een lange zoektocht achter de rug en als ik met mijn verhaal de zoektocht van een ander kan verkorten, dan doe ik dat met alle liefde!
Deel dit bericht