Waarom hulp zoeken?
Een ouder hebben met autisme kan soms best lastig zijn. Het kan zijn dat je behoefte hebt om daar met iemand over te praten. Het kan ook zijn dat de situatie thuis zo ingewikkeld is, dat alleen praten niet genoeg is. Er moeten dan echt dingen veranderen, en dat lukt jou niet alleen.
Blijf niet in je eentje met je zorgen rondlopen. Er zijn mensen die jou en jouw gezin kunnen en willen helpen. Hulp zoeken betekent niet dat je je ouder(s) verraadt of in de steek laat. Hulp zoeken is juist slim en sterk. Met de juiste hulp gaat niet alleen jouw leven maar ook dat van je ouder(s) erop vooruit.
Praat met iemand uit je omgeving
Je kunt eerst praten met iemand in je omgeving die jij vertrouwt. Dat kan je andere ouder zijn, maar ook een ander familielid of een vriend of vriendin. Je hoeft niet alles in één keer te vertellen. Probeer duidelijk te maken waar je mee zit. Dat kan ook in meerdere gesprekken. Vertel waar je je zorgen om maakt. Vertel ook van welk gedrag van je ouder(s) jij last hebt of waar je moeite mee hebt.
Misschien lukt het niet meteen om iemand te vinden die jou kan helpen. Raak niet ontmoedigd, soms heeft het tijd nodig om de juiste persoon te vinden.
Hulp op school
Heb je geen andere ouder, familielid of vrienden bij wie je terechtkunt? Op school zijn ook mensen die je kunnen helpen. Soms helpt het al door alleen maar je verhaal kwijt te kunnen. Op school kun je contact zoeken met je eigen docent, maar er zijn ook speciale medewerkers zoals een mentor of vertrouwenspersoon met wie je kunt praten. De gesprekken met hen zijn vertrouwelijk. Ze vertellen het niet door aan je ouder(s) als jij dat niet wil.
Wat kunnen anderenvoor je doen?
Het helpt vaak al als iemand naar je luistert zonder oordeel. Ook kan uitleg over autisme het gedrag van jouw ouder(s) voor jou begrijpelijker maken. Daarnaast kunnen mensen in jouw omgeving met je meedenken over een oplossing. Ze kunnen je steunen als je het moeilijk hebt. En jou helpen om contact te leggen met professionele hulp als dat nodig is.
Professionele hulp
Weet je niet meer hoe het nu verder moet? En kom je er zelf met je ouder(s) niet uit? Dan is het verstandig om hulp te zoeken. Als ook gesprekken met mensen uit je omgeving niet voldoende helpen, dan wordt het tijd voor professionele hulp.
Als je het thuis heel moeilijk hebt, of je voelt je down, angstig of gestrest, dan moet er echt iets gebeuren. Ook als je ouder zichzelf of jou en eventuele andere kinderen niet meer goed verzorgt. Of als het thuis niet veilig voelt. Ga eerst naar de huisarts. Die kan je verder helpen en doorverwijzen naar jeugdhulp, ggz of praktische hulp thuis, zoals gezinsbegeleiding.
Er bestaan ook speciale praatgroepen voor kinderen van ouders met psychische problemen: KOPP-groepen. Ook het Trimbos Instituut biedt KOPPsupport. Speciaal voor kinderen en jongeren van 6-23 jaar. Ook als je ouder bent dan 23 bestaan er praatgroepen.
De NVA heeft daarnaast verschillende gespreksgroepen door het hele land. Sommige zijn voor autistische mensen zelf, andere voor partners of andere familieleden.
Grenzen bewaken: ook aan jezelf denken
Kinderen zijn van nature loyaal aan hun ouders. Dat betekent dat ze altijd achter hun ouders blijven staan en ze willen helpen, hoe lastig die ouders soms ook zijn. Maar het is goed om te bedenken dat jij ook belangrijk bent. Je hoeft de problemen van je ouder(s) niet op te lossen, dat is niet jouw taak. Het is oké om af en toe ‘nee’ te zeggen en voor jezelf op te komen.
Zorg dat je genoeg tijd hebt voor jezelf, voor je hobby's, voor vrienden. Als je ouder het lastig vindt om veel bezoek thuis te ontvangen, nodig je vrienden dan niet bij jou thuis uit, maar ga naar hen toe. Belangrijkste is dat je je vrienden gewoon blijft zien. En dat je activiteiten doet die belangrijk zijn voor jou, zoals sporten of uitgaan. Vind je het lastig om voor jezelf te kiezen, omdat je denkt dat je ouder het niet redt of moeilijk heeft zonder jouw hulp? Schakel dan (professionele) hulp in.
Leestips