Een zelfdiagnose betekent dat je denkt dat je autisme hebt, zonder dat een psycholoog of psychiater dit heeft vastgesteld. Dit is ook bekend als zelfidentificatie. Mensen baseren dit bijvoorbeeld op herkenning in verhalen van anderen, kenmerken van autisme of online zelftests.
De groep mensen met een zelfdiagnose is heel divers. Het kan gaan om mensen die wachten op een officiële diagnose, mensen die geen diagnose willen vanwege mogelijke stigma’s of mensen die geen toegang hebben tot diagnostiek.
Vooral jongeren halen veel informatie van sociale media. Filmpjes over autisme – bijvoorbeeld op TikTok - geven vaak een onvolledig of onjuist beeld. De algoritmes zorgen ervoor dat je steeds vaker filmpjes over autisme gaat zien. Normale problemen en emoties kunnen dan ten onrechte als kenmerken van autisme worden geïnterpreteerd.
Een risico is dat er een zogeheten selffulfilling prophecy ontstaat: je gaat je sterk identificeren met het label autisme en je er steeds meer naar gedragen. Of je stopt met het proberen van zaken die je moeilijk vindt. Hierdoor kunnen problemen juist toenemen.
Een ander risico is dat er eigenlijk iets anders speelt dan autisme. Als je uitgaat van de verkeerde oorzaak, krijg je mogelijk niet de hulp die je nodig hebt en kunnen problemen verergeren. Zonder officiële diagnose is het vaak niet mogelijk om professionele hulp te krijgen, als je die nodig hebt.
Veel mensen hebben het gevoel dat niemand hen begrijpt. Door zichzelf een label te geven horen ze bij een grote groep met hetzelfde label. Hierdoor voelen ze zich minder alleen. Het kan schaamte verminderen en contact met anderen in een vergelijkbare situatie mogelijk maken. Zo kunnen mensen elkaar steun en begrip bieden.
Voor sommige mensen is een zelfdiagnose de enige optie. Bijvoorbeeld wanneer een officiële diagnose niet toegankelijk is door kosten, lange wachttijden of omdat autisme bij bepaalde groepen minder snel wordt herkend, zoals bij ouderen, vrouwen of mensen met een migratieachtergrond.
Heb je het vermoeden dat jijzelf of iemand in je omgeving autisme heeft? Dan is de eerste vraag of het nodig is om actie te ondernemen.
Als jij en je omgeving geen last ervaren en je niet vastloopt op belangrijke levensgebieden, hoef je misschien niets te doen. Je kunt ervoor kiezen om je meer te verdiepen in autisme. Gebruik hiervoor betrouwbare informatie, zoals van de NVA. Ga bijvoorbeeld eens naar een inloopbijeenkomst bij jou in de buurt. Bij milde of praktische problemen kun je soms ook hulp krijgen zonder diagnose.
Heb jij of heeft je omgeving wel ergens last van en zijn er problemen op levensgebieden als school, werk of sociaal contact? Dan kun je het beste contact opnemen met je huisarts. Een diagnose kan worden gesteld door een gz-psycholoog of psychiater.
Twijfel je over wat je moet doen? Of weet je niet waar je moet beginnen? Dan kun je ons altijd bellen of mailen.
Deze website maakt gebruik van cookies om goed te functioneren. Als je wilt aanpassen welke cookies we mogen gebruiken, kan je jouw cookie-instellingen wijzigen. Meer informatie is beschikbaar in onze privacyverklaring.
