Over mensen met autisme bestaan veel vooroordelen en hardnekkige misverstanden. In onze serie ‘Fabels over autisme’ vertellen we je hoe het écht zit. In dit artikel gaan we in op het idee dat mensen met autisme altijd oogcontact vermijden.
Het klopt dat er veel mensen met autisme zijn die moeite hebben met oogcontact, zelfs zo erg dat zij dit omschrijven als ‘fysieke pijn’. Of zij geven aan dat oogcontact voor een overdaad aan sensorische prikkels zorgt en dat het vermijden van oogcontact helpt om beter naar iemand te kunnen luisteren.
Het is niet altijd duidelijk te zien of iemand met autisme moeite heeft met oogcontact. Veel mensen met autisme hebben zichzelf aangeleerd om, in plaats van naar de ogen, naar een ander punt in het gezicht van de ander te kijken. Dit laatste is vaak geboren uit de wens om aan de ‘gebruikelijke’ sociale omgangsnormen te voldoen. Iemand met autisme ‘dwingen’ om oogcontact te maken, kan erg schadelijk zijn. Of iemand oogcontact maakt, moet een eigen keuze zijn.
Er zijn ook mensen met autisme die het hebben van oogcontact geen probleem vinden. Of die juist overmatig veel oogcontact zoeken en te horen krijgen dat ze ‘staren’. Andere mensen kunnen zich door het vele oogcontact dan ongemakkelijk gaan voelen.
Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat mensen met autisme, over het algemeen, wel minder lang oogcontact maken en dat dit sterk samenhangt met overprikkeling en sociale angst.
Twijfel je over wat je moet doen? Of weet je niet waar je moet beginnen? Dan kun je ons altijd bellen of mailen.
Deze website maakt gebruik van cookies om goed te functioneren. Als je wilt aanpassen welke cookies we mogen gebruiken, kan je jouw cookie-instellingen wijzigen. Meer informatie is beschikbaar in onze privacyverklaring.
